Zeeuwse Dwergkropper Europees erkend!

Zeeuwse Dwergkropper Europees erkend

Tijdens het Internationaal keurmeesterscongres op 16 september jl. zijn aan de Standaardcommissie van de Entente Européenne een zestal Zeeuwse dwergkroppers voorgebracht met de vraag om deze op te nemen in de Europese rassenlijst.

De levende dieren waren vergezeld van een foto map met daarin de ontstaansgeschiedenis in beeld gebracht en de standaard van het ras. De leden van de Europese Standaardcommissie ESKT waren unaniem van mening dat de dieren eenvormig van type waren en dat ze duidelijk verschillend waren van andere erkende rassen en dan met name van de Hollandse kropper. De standaardcommissie zag in dat dit ras een aanwinst voor de Europese rassen was en besloot dan ook tot opname in de Europese rassenlijst over te gaan.

Een fraai resultaat voor Martin Timmerman die dit ras ontwikkeld heeft. Wij wensen hem en ons allen van harte proficiat met dit mooie ras.

Zeeuwse Dwergkropper, zwart

 

Zeeuwse Dwergkropper, rood

EE Scholingsbijeenkomst voor Keurmeesters

De EE-scholingsbijeenkomst voor Keurmeesters 2017

Link naar Foto’s

In het weekend van 16 en 17 september jl. kwamen de EE-keurmeesters ‘veren’ (Sierduiven & Hoenders) bijeen op landgoed Zonheuvel in Doorn. Deze Entente bijeenkomst gericht op het  opleiden van keurmeesters vindt eenmaal per jaar plaats en rouleert door Europa. Dit jaar was Nederland het centrum van Europa. De NBS en KLN hebben gezamenlijk de organisatie voor hun rekening genomen met als resultaat een prima verzorgd congres.

Vanuit de keurmeestersverenigingen van beide bonden is er gezorgd voor een bespreking van een aantal Nederlandse rassen die binnen de Entente in meerdere landen populair zijn. De NBS heeft tevens gezorgd voor een korte presentatie van de overige Nederlandse rassen, rassen die vaak binnen de EE onbekend zijn.

Alle NBS-rasbesprekingen waren uniform van opzet en terdege voorbereid. Er is zelfs een avond geoefend om te zien of er nog taal problemen waren en of alles wel binnen het strakke tijdschema zou passen. Op de Hyacintduif na waren van alle rassen twee goede duiven aanwezig zodat de buitenlandse deelnemers ook een ‘live’ indruk van de Nederlandse fokkerskunst kregen.

Dit alles klinkt logisch en simpel maar heeft heel wat energie gekost van de organisatoren, presentatoren en bevlogen liefhebbers. In de hoek van de ‘duiven zaal’ had Theo van Dissel gezorgd voor een stand met informatie over de Nederlandse manier van sierduiven houden. Kees Verkolf kwam op vrijdagmiddag ‘even’ naar Doorn gereden met de  manshoge Voorburgse Schildkropper die hij en Marleen gemaakt hebben. Vanuit de KV en door keurmeesters met ondersteuning van  Jan Bosch en Jan Renes lag er op vrijdag een congres map klaar voor iedere deelnemer  waarin alle presentaties zaten. Deze waren ook nog eens op een USB kaart gezet, een kaart die voorzien was van de logo’s van beide organiserende bonden.

Veel waardering was er voor de talen waarin de mappen waren opgezet. Naar keuze van de deelnemers waren de presentaties in het Duits, Frans of Engels afgedrukt. Meelezen in een voor hen bekende taal was daardoor mogelijk.  Aan dit vertalen hebben op de achtergrond een aantal mensen hard gewerkt, deels buitenlandse collega keurmeester maar ook liefhebbers als Hein van Grouw.

Vrijdagmiddag was vanaf één uur de ontvangst in het hotel en werden de mappen, USB kaarten en kamersleutels uitgereikt. Waarschijnlijk als gevolg van taalproblemen zat er in de geplande kamerbezetting hier en daar een foutje maar samen met de receptie van het hotel werd oplossingen gezocht en gevonden.

Om half acht waren de meeste buitenlandse deelnemers aanwezig en werd er gezamenlijk gegeten. Namens de beide bonden werden de gasten warm welkom geheten door Thom Laming. Fijn dat hij zowel de Duitse, de Frans en de Engelse taal machtig is. Voor de gasten beslist een plus om begroet te worden in een verstaanbare taal.

Het mooie van zo’n congres is dat er ook ruim de tijd is voor informele contacten. Aan een tafeltje met een goed glas wijn blijken verschillen tussen de standaarden van de verschillende landen makkelijker oplosbaar dan in een formele setting. De discussies verlopen dan ontspannen maar lang duren ze wel! Velen gasten gingen daarom  in de bar van het hotel verder met het gesprek met de collega’s.

Zaterdag ving het officiële programma aan en werd het gezelschap van circa 140 deelnemers opgesplitst in de beide secties. De presentaties werden in het Duits gegeven, de deelnemers konden vanuit hun eigen map meelezen in het Duits, Engels of Frans. Steeds was er tijd voor vragen, Jean-Louis Frindel zorgde vanuit de sparte voor vertaling van de vragen en antwoorden in de drie talen. Vrijwel alle presentaties waren rasgebonden maar passend in deze tijd was er ook ruimte gemaakt voor het geven van informatie en een visie over dierenwelzijn. Roy Arbeider hield een prima betoogl over de gewenste opbouw van het voetstuk van voetbevederde duiven en vroeg aandacht voor afwijkingen in de tenen en voetveren, dit alles met het doel dat ook deze rassen zich op een natuurlijke wijze kunnen bewegen. Ook KLN had een onderwerp over welzijn opgenomen wat een goede zaak is en waarmee we ook hebben laten zien dat er in de groep veren overleg is en wordt samengewerkt.

De zaterdagavond werd er natuurlijk weer samen gegeten en werden de ervaringen van de dag tot in de late uurtjes doorgenomen.

De zondagmorgen was er nog een kort programma waarin gesproken werd over algemene zaken die het keuren aangaan, dit alles met het doel eenheid te krijgen in de wijze van beoordeling en het toekennen van ereprijzen. Rond half elf werd het Sierduivencongres gesloten en konden veel deelnemers de soms erg lang weg terug naar huis (10 uur in de auto zat er ook tussen) aanvaarden.

De organisatoren wachtte nu nog de klus alles weer op te ruimen en het hotel weer enigszins toonbaar op te leveren. De beheerders van hotel Zonheuvel zullen denk ik de komende dagen nog hier en daar wat beukensnippers of houtmot tegenkomen.

Op maandag kwamen de eerste mailtjes al binnen met positief commentaar op het visitekaartje wat we als Nederland aan de EE hebben afgegeven. Dit maakt dat het vermoeide gevoel weer snel wegtrekt.

Aad Rijs

Link naar Foto’s