“Hoewel Ane al enkele jaren ziek was…” kwam het bericht van zijn overlijden op 14 augustus toch onverwacht. Met het heengaan van Ane verliest de kleindierliefhebberij “een veelzijdige fokker, keurmeester, bestuurder en organisator maar bovenal een evenredig en sympathiek mens.”
Mijn eerste kennismaking met Ane vond plaats in 1963, tijdens een zomerkamp van de Folkshegeskoalle Skylgeralân op Terschelling. Pas jaren later ontdekten wij dat we beiden sierduiven hielden. Ane woonde destijds bij zijn ouders in Berlikum en werkte na het behalen van zijn HBS‑diploma bij het administratiekantoor van zijn vader. Zijn nauwkeurigheid en betrouwbaarheid kwamen daar volledig tot hun recht.
In 1972 ontmoetten wij elkaar opnieuw op de Waterpoortshow. Bij de kooien van de Nederlandse Helmduiven raakten wij in gesprek. Ane zocht blauwe helmen; ik had belangstelling voor Oud Hollandse Meeuwen. Een duivenruil volgde, en daarmee begon een langdurige vriendschap. Tijdens een bezoek aan zijn hok, ondergebracht in een leegstaande woning of garage, bleek dat Ane meer rassen fokte dan ik had vermoed: Helmen, Oud Hollandse Meeuwen en Antwerpse Smierels. Rassen die hij jarenlang trouw zou blijven.
Zijn belangstelling voor dieren was breed. Samen met zijn vader fokte hij geiten, wat uiteindelijk leidde tot een aanstelling als instructeur dierverzorging aan de Praktijkschool voor de Dierverzorging in Barneveld. Hij vestigde zich in een eenvoudige vakantiewoning aan de Donkervoorterweg, terwijl zijn duiven onderdak kregen op de praktijkschool. Ane werd actief binnen diverse speciaalclubs en was keurmeester bij de NBS. Ondanks zijn verhuizing bleef hij lid van de Friesche Sierduiven Club.
Na zijn verhuizing naar de Thorbeckelaan kreeg zijn dierliefde alle ruimte. Hij fokte bonte stamboek melkgeiten, Friese Hoenders in meerdere kleurslagen, Nederlandse Schoonheidspostduiven en hyacinthduiven van uitzonderlijke kwaliteit. Daarnaast hield hij zeldzame krombekeenden, kleurdwerg konijnen, kooikerhondjes en verzorgde hij een fraaie moestuin. Zijn erf was een veelzijdige en zorgvuldig onderhouden omgeving, waarin zijn passie duidelijk zichtbaar was.
Ane was actief binnen vele speciaalclubs, waaronder de Schoonheidspostduivenclub SPC, de Oud Hollandse Meeuwclub, de Nederlandse Tuimelaarclub FNT, de Antwerpse Smierelclub en de Friese Hoenderclub. Voor Sierduiven Vereniging Amersfoort leverde hij jarenlang een belangrijke bijdrage aan de organisatie van de Keistadshow. Ook het Pluimvee Museum in Barneveld kon rekenen op zijn inzet als vrijwilliger.
In 2022 werd Ane benoemd tot Lid in de Orde van Oranje‑Nassau, een passende erkenning voor zijn jarenlange inzet, zijn bescheidenheid en zijn grote betrokkenheid bij de kleindierliefhebberij.
Het verlies is groot voor de gehele liefhebberij, maar in het bijzonder voor zijn vrouw Daniëlle, Simone en Terrence, Ellen en Vincent en zijn jonge kleinzoon Alexander. Ane laat een blijvende indruk achter: in zijn werk, in zijn vriendschappen en in de vele herinneringen die hij heeft nagelaten.
Wij gedenken Ane Visser met respect en dankbaarheid.
Willem de Wal.